Πέμπτη, 4 Αυγούστου 2011

Εξοργισμέν-οι!

Δεν έχω πάλι να γράψω κάτι σημαντικό, αλλά αυτή η δραστηριότητα είναι ένας τρόπος «ψυχοθεραπείας» , να τα πεις για να ησυχάσεις. Να πνάσεις που λαλούν τζαι στα χωρκά μου.
Διαβάζω εφημερίδες on-line, και για τα βασικά ψιλό - ενημερώνομαι. Μέχρι σήμερα δεν έβλεπα κάτι ιδιαίτερα υπερβολικό. Ηταν σχεδόν όλα αντικειμενικά και ισορροπημένα ή τουλάχιστον έτσι πίστευα. Στις 11 Ιούλίου τα παντα άλλαξαν, εμοιαζαν με τέρατα που βρήκαν τροφή και έτρεξαν να φάνε όση περισσότερη μπορούσαν! Τα ΜΜΕ τις τελευταίες μέρες μου θύμιζαν λυσσασμένα κοράκια, που περιτριγυρίζουν την υποψήφια τροφή φωνάζοντας – κράζοντας.
Για να μην παρεξηγηθώ, εννοείται πως η μέρα εκείνη ήταν περάν για περάν από τις χειρότερες για την Κύπρο. Χάσαμε συνάνθρωπους μας και η αλήθεια είναι ότι θα μπορούσε να αποφευχθεί ή  θα μπορούσε να ήταν ο κάθε ένας από εμάς (αν όχι όλοι μαζί).
Όμως  άλλο το ένα, άλλο το άλλο. Δηλαδή άλλο ο σωστός τρόπος αντιμετώπισης της κατάστασης και άλλο να φωνάζω όσο πιο δυνατά μπορώ για να με ακούσουν και να δικαιωθώ( Καλό θα ήταν να τα ξεχωρίσουμε στο μυαλό μας). 
Από τις 11 Ιουλίου μέχρι και σήμερα, οπού και να διαβάσω, ότι και να διαβάσω,  σε διαφορετικές πάντα εφημερίδες και sites έχουν όλες/α το ίδιο θέμα με διαφορετικό τίτλο.  "Κάτω η κυβέρνηση να φύγει ο Χριστόφιας" , ή να μπει φυλακή, ή να τον σκοτώσουν ή να τον απελάσουν, ή να τον κρεμάσουν, ή να τον κάψουν, δεν είμαι σίγουρη τι ακριβώς ήθελαν γιατί στο σημείο αυτό είχαν πολλές επιλογές..ίσως και διαφωνίες
Πολύ πιθανόν να υπολογίζεις ότι υποστηρίζω το κόμμα μου, τον πρώην γενικό γραμματέα επειδή είναι η παράταξη στην οποία ανήκουν οι πολιτικές και ιδεολογικές μου σκέψεις. Πολύ πιθανόν να κουνάς το κεφάλι σου σκεπτόμενος/η «Ετο πρόβατο πάει» Αλλά δυστυχώς και να επιδιώξω το αντίθετο, δηλαδή να σε μεταπείσω, θα είναι χαμένος κόπος, οπόταν προκατελλημένος /η από αυτό το γεγονός διάβασε και το υπόλοιπο κείμενο (δεν φταίμε εμείς..όλοι κλειστά μυαλά έχουμε).
Το ποίημα  που βλέπω να επαναλαμβάνετε στα ΜΜΕ πάει κάπως έτσι, (αν κάνω λάθος διορθώστε με): Ο κόσμος ξύπνησε, ο κόσμος θα επαναστατήσει, η κυβέρνηση φταίει, οι φίλοι μας οι Σύριοι, σκοτώσαμε συνάνθρωπους μας, δολοφόνοι, προδότες, φασιστές φύγετε! Η Ευρώπη δεν μας θέλει, οι financial times έγραψαν για κουμμουνισμό, η Γερμανία μας έστειλε βοήθεια αλλά εμείς δεν την δεχτήκαμε και χίλιες άλλες δυο δικαιολογίες. Γιατί; Επειδή είμαστε ευθυνόφοβοι και ότι μας πλασάρουν το παίρνουμε. Πότε δεν φταίμε εμείς αλλά πάντα φταίει ο άλλος, ο γείτονας! Είμαι και είσαι πολίτης της Κυπριακης δημοκρατίας. Mπορούμε και έχουμε το δικαίωμα της επιλογής. Αν υπάρχουν ευθύνες στην κυβέρνηση φταίμε και εμείς. Mην σκεφτείς να πεις "εσείς τους ψηφίσατε", εννοώντας τους Ακελικούς και τα άτομα με λοιπές αριστερές αντιλήψεις (θυμάσαι, κάλο θα ήταν να σταματήσουμε τις δικαιολογίες, αν γίνετε...αν είναι δυνατόν!). Και αυτό, επειδή ψηφίσαμε όλοι! είτε τους μεν, είτε τους δε, είτε με αποχή, είτε με άκυρο και λευκό, ψηφίσαμε όλοι!
Οι μεν φταίνε επειδή είναι κυβέρνηση, όμως σταματάει εκεί; Οι ευθύνες όλες ξεκινάνε, και σταματάνε εκεί;  Προφανώς! και από ότι δείχνουν τα πράγματα και τα διαβάσματα, στην τελική σταματάει εκεί. Είτε επειδή μέχρι εκεί μπορούμε να σκεφτούμε, είτε επειδή μέχρι εκεί μας αφήνουν να σκεφτούμε! Αν όμως σκεφτούμε λιγάκι  παραπέρα υπάρχει η πιο σαφής ερώτηση που κανείς μέχρι σήμερα δεν απάντησε! Που ήταν ο κύριος Κουλίας, που ήταν ο κύριος Βαρνάβας, που ήταν η βουλή, το ΔΗΣΥ, το ΔΗΚΟ, η ΕΔΕΚ...που ήταν όλοι αυτοί πριν από την έκρηξη;  (Μια συνεδρία στη βουλή, μια απόφαση,  3 κόμματα (και όχι μόνο) εναντίον ενός; Ε, δεν πρέπει να είσαι ο Αϊνστάιν για να μάθεις την απάντηση)Που ήταν οι προαναφερόμενοι;
Δεν αφαίρεσα ΚΑΜΙΑ ευθύνη από τον πρόεδρο η το κόμμα του, εννοείται πως φταίνε όσο φταίνε και τα λοιπά κόμματα, όμως αυτοί ήδη βρίσκονται  στο ειδώλιο,  με όλους εμάς δικαστές. Αλλά που ξανακούστηκε κλέφτης να δικάζει τον κλέφτη;
Το αποκορύφωμα είναι που ζητάνε οι "Αγανακτισμένοι" άρση της ασυλίας του προέδρου! Ζητάνε ποινική δίωξη γιατί είναι εγκληματίας! Θέλουν δικαίωση λένε. Φταίει μόνον ο πρόεδρος που εξεράγησαν τα πυρομαχικά, φταίει για την φωτιά και για την άγνοια των υπολοίπων!
Στην Κύπρο όμως, στον τόπο μας, στο κράτος μας, δεν υποφέρουν μόνο οι 13 οικογένειες των ηρώων του Μαρί, δεν ζητάμε δικαίωση μόνο για κείνους. Στην Κύπρο υποφέρουν οι πρόσφυγες, οι οικογένειες των αγνοούμενων. των όσων δολοφονηθήκαν κατά την διάρκεια της εισβολής και του πραξικοπήματος, οι οικογένειες Ισαάκ & Σολωμού, τους 121 θανάτους στο αεροπορικό, την πτώση του ελικοπτέρου με 4 τουλάχιστον φρουρούς του τόπου να βρίσκουν τον θάνατο. Όλοι πονάνε και όλοι θέλουν δικαίωση! Και είμαι βέβαιη πως όλοι συνδεόμαστε με το οποιοδήποτε γεγονός, όλοι απαιτούμε δικαίωση. Ξέρουμε πολύ καλά τι ζηταμε, δεν περιμέναμε απο κανέναν αγανακτισμένο να μας σωσει! Δικαίωση περιμέναμε μέσω της νοοτροπίας μας και της κουλτούρας μας. Επιτέλους να αλλάξουν τα πράγματα, ο κόσμος, να μάθει από τα λάθη του. ΚΑΙ ΟΛΑ μα ΟΛΑ τα πιο πάνω τραγικά γεγονότα έχουν ένα κοινό. Το ίδιο λάθος. Την εξυπηρέτηση συμφερόντων. Έχουν να κάνουν με πολιτικά συμφέροντα, είτε λόγο ιδεολογίας, είτε λόγο οικονομικών συμφερόντων, είτε λόγο αμοιβαίας εξυπηρέτησης. (Σήμερα, ακόμα και τωρα γίνεται ακριβώς αυτό. Δεν δικαιώνετε κάνεις, αλλά εξυπηρετούνται συμφέροντα.) Τι είναι χειρότερο λοιπόν; Να μην γνωρίζω αρκετά για τα πυρομαχικά ή να γνωρίζω σχεδόν τα πάντα, το πριν, το μετά, τον πόνο, και με πλήρη γνώση να εκμεταλλεύομαι την κατάσταση; Να βάζω το χέρι μου στο αίμα; …για να εξυπηρετήσω τα δικά μου συμφέροντα. Αυτά πρέπει να αλλάξουν και όχι ο πρόεδρος (Υπάρχουν  και οι εκλογές άλλωστε,  επιλέγετε, και φεύγει!)Τους 13 λοιπόν δεν τους δολοφόνησε ο πρόεδρος αλλά όλοι μαζί τραβήξαμε την σκανδάλη, είτε με το έναν, είτε με τον άλλο τρόπο. Μάτια έχουμε, ήμασταν όλοι εκεί και βλέπαμε αλλά κάνεις  δεν μιλούσε γιατί πολύ απλά …δεν σύμφερε.
Όταν αύριο ξημερώσει μια άλλη μέρα, που θα ξημερώσει! Αναρωτηθείτε αν θα βάζατε ποτέ μέσο για να πιάσετε δουλειά, αν θα δεχόσασταν λεφτά για εξυπηρέτηση ή αν θα δίνατε λεφτά για να δείτε από την πίσω πόρτα, αν θα κάνατε ποτέ ανταλλαγή για οτιδήποτε, αν θα αποδεχόσασταν την οποιαδήποτε πρόσφορα για να εξυπηρετήσετε τα δικά σας συμφέροντα; Αν λοιπόν απαντήσατε σε όλα όχι, αύριο θα ξημερώσει μια καλή μέρα και αν, αν οι πράξεις σας/μας όμως επιβεβαιώσουν το αντίθετο...η μέρα που θα ξημερώσει μόνο καλή δεν την λες.

Οι τιτλό - αναφερόμεν-οι,
Εξοργισμέν-οι.